Harris & Lewis, en terug naar huis

We waren van plan om op dinsdag een dagje naar de buitenste Hebriden te gaan: de eilanden Lewis en Harris. Ds. MacLeod had ons nog uitgenodigd om te komen eten. Toen we de bootdienst belden ging de boot alleen maar 1x per dag, dus heb ik in allerijl nog een bed and breakfast geboekt in Tarbert. (ongeveer 3 kwartier rijden van Leverburgh waar we om 6 uur bij de ds. zouden gaan eten).

Helaas motregende het op dinsdagochtend, eigenlijk de enige dag met regen. De boot vertrok om 9.40 en kwam om 11.20 aan in Tarbert. We zijn naar Stornoway gereden. Het eiland is verschrikkelijk ruig en rotsachtig en verlaten.

Af en toe wat huizen, maar Stornoway was een redelijk grote plaats. Leuk om op te zoeken, nu weten we ook waar Flora Campbell vandaan komt en altijd een beetje heimweer naar heeft :-)

De middag rijden we naar het zuiden (Harris) waar we langs ongelofelijk mooie stranden komen. We hadden al plaatjes gezien van witte zandstranden en azuurblauw water. Maar we dachten dat dat een beetje gefotoshopped was...maar het is echt waar dat je in in het verre Noorden zulke Zuiderzeestranden aantreft. We zijn het strand even opgelopen, het verschil is dat dit echt ongerepte stranden zijn en dat het te koud is om te zwemmen.

Nog een kwartiertje verder kwamen we een paar huizen tegen: Leverburgh. Een gehuchtje met ongeveer 250 inwoners en 4 kerken. Bij ds. Macleod werden we hartelijk verwelkomt door hem en zijn dochter. Weer een grote pastorie met 2 keukens, een eetkamer en 6 slaapkamers. Lekker gegeten, na het eten nog even een wandeling gemaakt naar een kerkje uit de 6e eeuw. Onderweg vroeg de ds. nog waar we de nacht zouden doorbrengen. Gelukkig had ik dus een hotel in Tarbert geboekt (naar ik dacht). De ds. had alleen nog nooit van Hotel Tarbert gehoord. Berend toch nog maar even gechequed en bleek dat er nog een Tarbert bij Glasgow bestaat, honderden km. verderop...O, o, snel hotel Tarbert maar afgebeld, maar wat moesten we nu?  We werden de gang ingenomen door de ds. en mochten 3 slaapkamers kiezen uit de 6. Echt fijn dus dat we niet in de auto hoefden te slapen! Volgende ochtend om 6 uur naar Tarbert gereden waar de boot om 7.30 vertrok. Lekker ontbeten en toen weer terug naar Portree.Geweldig om Harris and Lewis nu gezien te hebben en meegemaakt te hebben hoe ver deze predikanten moeten reizen om in Auckland te komen preken.

Woensdagmiddag naar Stuan waar Alasdairs' ouders, John en Jessie Campbell, wonen. We waren al in NZ door hen uitgenodigd en omdat we goede vrienden met Alasdair zijn, leek het ons erg leuk om naar zijn ouders te gaan. Weer een ritje over een 1-baans wegje met uitwijkplaatsen en schapen die midden op de weg lopen. John Campbell heeft zijn hele leven in Struan gewoond, hij had een schapenboerderij en zit nog steeds een beetje in de schapenbusiness. We werden zeer hartelijk verwelkomd en kregen lekker soep, brood, bolletjes, thee, chocola en koekjes. Na het eten een wandeling naar de kerk en even binnen gekeken. Ook nog het graf van ds. Rory bekeken (een ds. uit de 18e eeuw??). Helaas konden we niet langer blijven bij deze lieve mensen. Maar toch fijn dat we er geweest zijn.

Anne Roos had nl. een paardrijtocht geregeld om 16.00 uur. Zij en Auke en Dieuwe en Berend gingen te paard door de heuvels van Skye (1 uur). Ik heb me er niet aan gewaagd. Maar zij hebben er wel van genoten. 

Donderdag tijd om weer naar Belgie terug te gaan. Vanaf Portree naar Rosyth gereden, dus van de Hebrides, door Schotland - naar de oostkust. De boot vertrok om 17.00 uur. We hebben lekker gegeten op de boot (zie foto's) en ook goed geslapen in een 4-persoonshut (auke sliep op een matje op de grond). De volgende dag kwam de boot om 2 uur 's middag aan in Zeebrugge. Vrijdagavond 7 uur waren we weer terug in Hoevelaken.