Timna

van Eilat naar de Dode Zee

Maandag verlieten we Eilat en wilden via Timna naar Ein Gedi rijden. Maar eerst nog een duik in de Rode Zee. We zijn om 6 uur opgestaan en hebben een flink stuk gezwommen. Het was nu nog niet zo heet, maar toch al wel warm. Je zag het koraal onder je en kleurige vissen. Het water is zo helder. Na 10 min zwemmen, dobberden we wat rond om de zon op te zien komen boven de bergen van Jordanie. Vanaf dat punt zagen we ook Egypte en Saoedi Arabie. Terug in de Shelter het brood gesneden wat we van de eigenaar gekregen hadden: Shabbatsbrood (zoeiets als de toonbroden??)

Berend en Anne Roos gingen de auto ophalen, een ruime Ford. Toen nog wat boodschappen gehaald, zoals 10 liter water voor onderweg. We gaan immers de Negev door.

De woestijn is zeker geen kale zandvlakte. Overal bergen, rotsformaties en af en toe een dadelplantage. Na een half uur sloegen we linksaf richting Timna. Voor je gevoel een weg regelrecht naar de bergen. Daar zijn oa kopermijnen van Salomo. Het is waar hij koper vandaan haalden en dat exporteerde vanuit een haven vlakbij Eilat.

We zagen veel prachtige rotsbogen, tunnels en pilaren. Het was ook erg stil, niemand behalve ons. Af en toen gingen we een uurtje lopen, maar dat was wel het langste wat je uit de auto kon doen. Het was een zinderende hitte. Voor elk uur in de woestijn moet je eigenlijk 1-2 liter water drinken. Het mooie van dit gebied was ook dat er een replica van de tabernakel is gebouwd. We kregen een rondleiding van een Joodse Christin. De hele tabernakel is op ware grootte gebouwd. Ze hebben voor een el 40 cm. aangehouden. Ook alle maten voor het brandofferaltaar en wierookvat ed. zijn correct. Je kunt je nu een beetje voorstellen hoe de Israelieten daar gestaan hebben (en ook dat ze de wolk nodig hadden!)

Smiddags richting En-Gedi gereden (plaats waar David en Saul waren, spelonk, maar ook waar Sodom en Gomorra lagen).

De tocht was prachtig, ook indrukwekkend vanwege het feit dat het vroeger een vruchtbare vlakte was (zo mooi dat Lot het koos) maar nu overheerst wordt door grote zoutvlaktes en kale rotsen. Je ruikt de sulfer. We kwamen ook langs Zoar, de bergen waarna Lot vluchtte. Je kunt je een klein beetje voorstellen hoe hij over de verwoeste vlakte heeft uitgekeken.

De jeugdherberg in En-Gedi was vlak aan de Dode Zee en op loopafstand van de En-Gedi Oase waar verschillende zoetwaterpoelen en watervallen zijn. Genoeg dus om 2 dagen door te brengen.

Timna National Park

On Monday morning, September 7 we drove towards Engedi. On our way we stopped at Timna National Park. One of the reasons was that it had a replica of the tabernacle.

It's desert, surrounded by dry stoney hills, and all kinds of interesting rock formations.

The tabernacle isn't as large as perhaps imagined.

The replica is on true scale.

The altar, laver and tabernacle:

It was hot here, very, very, very hot. Luckily Mum and Dad could take cover on a platform on a small lake, while the kids still had enough energy to paddle a boat:

The next attraction were Solomon's Pillars:

Auke and Dieuwe had to go in as deep as possible:

But the burning heat had been a bit too much for AnneRoos:

Another attraction were ancient copper mines. The Egyptians had an extensive mining operation here. The visitor centre had a replica of a mine shaft. By this time AnneRoos had enough energy to make it up that shaft, to the roof of the building:

But the main reason we stopped here was the natural arch. Dieuwe is just walking towards it:

Again an attraction to great to resist.

I and Ida managed to get up as well, using a somewhat easier route.

The boys made it even further up.

This location place was completely deserted, we had it all to ourselves. We also visited the old mines, and the kids crept through a few of them. Interesting, but just walking here saps your energy, extremely hot. No idea how people could have survived in this heat.

And that ended our visit to Timna National Park. Up to the Dead Sea, and our hostel there.

Syndicate content