Schotland

Harris & Lewis, en terug naar huis

We waren van plan om op dinsdag een dagje naar de buitenste Hebriden te gaan: de eilanden Lewis en Harris. Ds. MacLeod had ons nog uitgenodigd om te komen eten. Toen we de bootdienst belden ging de boot alleen maar 1x per dag, dus heb ik in allerijl nog een bed and breakfast geboekt in Tarbert. (ongeveer 3 kwartier rijden van Leverburgh waar we om 6 uur bij de ds. zouden gaan eten).

Helaas motregende het op dinsdagochtend, eigenlijk de enige dag met regen. De boot vertrok om 9.40 en kwam om 11.20 aan in Tarbert. We zijn naar Stornoway gereden. Het eiland is verschrikkelijk ruig en rotsachtig en verlaten.

Af en toe wat huizen, maar Stornoway was een redelijk grote plaats. Leuk om op te zoeken, nu weten we ook waar Flora Campbell vandaan komt en altijd een beetje heimweer naar heeft :-)

De middag rijden we naar het zuiden (Harris) waar we langs ongelofelijk mooie stranden komen. We hadden al plaatjes gezien van witte zandstranden en azuurblauw water. Maar we dachten dat dat een beetje gefotoshopped was...maar het is echt waar dat je in in het verre Noorden zulke Zuiderzeestranden aantreft. We zijn het strand even opgelopen, het verschil is dat dit echt ongerepte stranden zijn en dat het te koud is om te zwemmen.

Nog een kwartiertje verder kwamen we een paar huizen tegen: Leverburgh. Een gehuchtje met ongeveer 250 inwoners en 4 kerken. Bij ds. Macleod werden we hartelijk verwelkomt door hem en zijn dochter. Weer een grote pastorie met 2 keukens, een eetkamer en 6 slaapkamers. Lekker gegeten, na het eten nog even een wandeling gemaakt naar een kerkje uit de 6e eeuw. Onderweg vroeg de ds. nog waar we de nacht zouden doorbrengen. Gelukkig had ik dus een hotel in Tarbert geboekt (naar ik dacht). De ds. had alleen nog nooit van Hotel Tarbert gehoord. Berend toch nog maar even gechequed en bleek dat er nog een Tarbert bij Glasgow bestaat, honderden km. verderop...O, o, snel hotel Tarbert maar afgebeld, maar wat moesten we nu?  We werden de gang ingenomen door de ds. en mochten 3 slaapkamers kiezen uit de 6. Echt fijn dus dat we niet in de auto hoefden te slapen! Volgende ochtend om 6 uur naar Tarbert gereden waar de boot om 7.30 vertrok. Lekker ontbeten en toen weer terug naar Portree.Geweldig om Harris and Lewis nu gezien te hebben en meegemaakt te hebben hoe ver deze predikanten moeten reizen om in Auckland te komen preken.

Woensdagmiddag naar Stuan waar Alasdairs' ouders, John en Jessie Campbell, wonen. We waren al in NZ door hen uitgenodigd en omdat we goede vrienden met Alasdair zijn, leek het ons erg leuk om naar zijn ouders te gaan. Weer een ritje over een 1-baans wegje met uitwijkplaatsen en schapen die midden op de weg lopen. John Campbell heeft zijn hele leven in Struan gewoond, hij had een schapenboerderij en zit nog steeds een beetje in de schapenbusiness. We werden zeer hartelijk verwelkomd en kregen lekker soep, brood, bolletjes, thee, chocola en koekjes. Na het eten een wandeling naar de kerk en even binnen gekeken. Ook nog het graf van ds. Rory bekeken (een ds. uit de 18e eeuw??). Helaas konden we niet langer blijven bij deze lieve mensen. Maar toch fijn dat we er geweest zijn.

Anne Roos had nl. een paardrijtocht geregeld om 16.00 uur. Zij en Auke en Dieuwe en Berend gingen te paard door de heuvels van Skye (1 uur). Ik heb me er niet aan gewaagd. Maar zij hebben er wel van genoten. 

Donderdag tijd om weer naar Belgie terug te gaan. Vanaf Portree naar Rosyth gereden, dus van de Hebrides, door Schotland - naar de oostkust. De boot vertrok om 17.00 uur. We hebben lekker gegeten op de boot (zie foto's) en ook goed geslapen in een 4-persoonshut (auke sliep op een matje op de grond). De volgende dag kwam de boot om 2 uur 's middag aan in Zeebrugge. Vrijdagavond 7 uur waren we weer terug in Hoevelaken.

Skye

Vrijdag op weg naar het eiland Skye. Dat ligt aan de westkust van Schotland. Vrienden van ons uit Auckland komen daar vandaan. Mensen hadden ons aangeraden om via Applecross te rijden. Dat was wat om, maar werkelijk de moeite waard. Ik vond het een van de mooiste landschappen die ik ooit gezien heb. De route was erg eng, het leek of je over een fietspad al kronkelend naar boven moeste. Gelukkig waren er af en toe uitwijkplaatsen voor tegemoetkomend verkeer. Heel kaal en rotsachtige bergen, met blauwe meren. Ver weg kon je af en toe Skye zien liggen.

In Skye verblijven we in Portree, weer een goed huisje getroffen. Zondag naar de FP kerk geweest, waar tot onze verrassing John Campbell voorging, de vader van Alasdair. Woensdag hopen we naar Struan te gaan eten, daar komt de Campbell clan dus vandaan.

Maandag een prachtige tocht over het noordelijke gedeelte van Skye gedaan. Ik wilde graag naar de Old Man of Storr gaan. Een heel spectaculaire, grillige bergkam. We begonnen onze klim om 11.00 en om 2.00 waren we weer beneden. Foto's kun je zien van de grote zwarte rotsen. We hadden opnieuw prachtig weer en de uitzichten waren weer adembenemend. Zeer de moeite waard.

Vandaar naar kasteel Dunvegan daterend uit de 13e eeuw. Altijd in bezit geweest van de Maclead clan. Het lag aan een inlet van de Minch waat op eilanden verschillende zeehonden colonies lagen. We zijn met een bootje naar de zeehonden gevaren. Je kunt deze schattige beesten zien op de foto's.

Dingwall, Nederlandse samenvatting

Hopelijk een korte nederlandse samenvatting van wat Berend heeft geschreven. Meer foto's staan dus  bij het engelse verslag. We zijn dus 2 weken in Dingwall geweest, gelogeerd in Fodderty Lodge wat een erg goede locatie was. Het huisje was comfortabel en gezellig.

De eerste dagen hebben we lekker lui gedaan, voor wandelingen kon je zo de achterdeur uitlopen. Er waren mooie routes met prachtige uitzichten over Dingwall en omgevinge. Ook de Ben Wyvis konden we vanaf hier zien. Die wilden we toch graag beklimmen, het is een van de hoogste bergen van Schotland.

Berend moest nog wat werken dus zijn we nog een dagje naar Inverness geweest. Daar zit een van de grootste 2ehands boekwinkels. Ze hadden al zooo lang gewacht op wat engels leesvoer, dat we wel een paar uur daar door konden brengen.......we gingen naar huis met zo'n 14 boeken. Anne Roos en ik hebben daarna nog even geshopt in Inverness, natuurlijk even bij Mark and Spencers binnen geweest.

Donderdag begon de Communion in Dingwall, een van de redenen om hierheen te gaan. Berend heeft alle tijden en teksten al  opgeschreven, dus dat ga ik niet herhalen. We hadden 3 dominees, die we alledrie kenden omdat ze ook bij ons in Auckland geweest zijn. Natuurlijk kregen we op onze beurt een uitnodiging om te komen eten. We zijn zelfs in totaal 4 keer bij de ds. en zijn vrouw wezen eten waar dan ook meer mensen waren. Verder nog naar George en Christine geweest die we dv ook weer in ocktober in Australie en NZ hopen te zien. Hele goeie tijd onder de preken gehad. Vooral de preek van ds. K. Macleod over Abraham die Izak moest offeren. Hoe hij door het onmogelijke toch vertrouwde op Gods' belofte en gehoorzaamde. Ook de preek van ds. Macdonald over de bezoldiging der zonde is de dood, maar de genadgift Gods' is het eeuwige leven, door Jezus Christus, onzen Heere. Was een doorzoekende preek dat er maar 2 wegen zijn en dat wij van nature slaven van de zonde zijn. Maar dat de Heere in Zijn opzoekende liefde, uit genade, het eeuwige leven als gift wil geven door het geloof in de Heere Jezus. Het was goed om hier geweest te zijn. 

Dinsdags hebben we dan de Ben Wyvis beklommen. We begonnen om 9 uur te klimmen, het was prachtig weer, dus dat begon goed.

Na een relatief gemakkelijk gedeelte begon het toch echt pittig te worden. Maar het uitzicht was de moeite waard. Van de eerste top (An Caban) gingen we nog naar een hogere top de Ben Wyvis. Vandaar had je de keuze om dezelfde weg terug te nemen of om een langere tocht te maken over nog een bergtop. We kozen voor de lange.........het ging niet helemaal goed. We verloren het pad een beetje uit het oog, wat resulteerde in lopen daar moerassige grond en erg oneven terrein. Het was wel erg mooi, helemaal stil en machtige bergen rond ons. Gelukkig kwamen we na 6.5 uur weer beneden. Het was maar ongeveer 15 km.

Op woensdag naar Loch Ness geweest. Als je in Schotland bent moet je toch Loch Ness gezien hebben. Het was weer een mooie dag. Het Loch was mooi, het monster hield zich helaas verborgen. Het kasteel lag er prachtig, maar was wat te toeristisch naar onze zin.

Ik merk nu dat ik een beetje in de war ben met de dagen. Dinsdag zijn ik en de kinderen nog naar Landmark geweest. Woensdag was dus de Ben Wyvis en donderdag loch ness. Over Landmark moet een van de kinderen eigenlijk nog wat opschrijven. Het was een park midden in de bossen waar je een avonturenklimtocht met touwen, ladders  etc. kon doen. Ze hebben ook nog gesky-dived. Dus een soort  bungy jumpen. Verder nog rotsklimmen en met een bootje van een hoge waterglijbaan. Al met al net iets voor onze kinderen.

Syndicate content