Dode Zee

van Eilat naar de Dode Zee

Maandag verlieten we Eilat en wilden via Timna naar Ein Gedi rijden. Maar eerst nog een duik in de Rode Zee. We zijn om 6 uur opgestaan en hebben een flink stuk gezwommen. Het was nu nog niet zo heet, maar toch al wel warm. Je zag het koraal onder je en kleurige vissen. Het water is zo helder. Na 10 min zwemmen, dobberden we wat rond om de zon op te zien komen boven de bergen van Jordanie. Vanaf dat punt zagen we ook Egypte en Saoedi Arabie. Terug in de Shelter het brood gesneden wat we van de eigenaar gekregen hadden: Shabbatsbrood (zoeiets als de toonbroden??)

Berend en Anne Roos gingen de auto ophalen, een ruime Ford. Toen nog wat boodschappen gehaald, zoals 10 liter water voor onderweg. We gaan immers de Negev door.

De woestijn is zeker geen kale zandvlakte. Overal bergen, rotsformaties en af en toe een dadelplantage. Na een half uur sloegen we linksaf richting Timna. Voor je gevoel een weg regelrecht naar de bergen. Daar zijn oa kopermijnen van Salomo. Het is waar hij koper vandaan haalden en dat exporteerde vanuit een haven vlakbij Eilat.

We zagen veel prachtige rotsbogen, tunnels en pilaren. Het was ook erg stil, niemand behalve ons. Af en toen gingen we een uurtje lopen, maar dat was wel het langste wat je uit de auto kon doen. Het was een zinderende hitte. Voor elk uur in de woestijn moet je eigenlijk 1-2 liter water drinken. Het mooie van dit gebied was ook dat er een replica van de tabernakel is gebouwd. We kregen een rondleiding van een Joodse Christin. De hele tabernakel is op ware grootte gebouwd. Ze hebben voor een el 40 cm. aangehouden. Ook alle maten voor het brandofferaltaar en wierookvat ed. zijn correct. Je kunt je nu een beetje voorstellen hoe de Israelieten daar gestaan hebben (en ook dat ze de wolk nodig hadden!)

Smiddags richting En-Gedi gereden (plaats waar David en Saul waren, spelonk, maar ook waar Sodom en Gomorra lagen).

De tocht was prachtig, ook indrukwekkend vanwege het feit dat het vroeger een vruchtbare vlakte was (zo mooi dat Lot het koos) maar nu overheerst wordt door grote zoutvlaktes en kale rotsen. Je ruikt de sulfer. We kwamen ook langs Zoar, de bergen waarna Lot vluchtte. Je kunt je een klein beetje voorstellen hoe hij over de verwoeste vlakte heeft uitgekeken.

De jeugdherberg in En-Gedi was vlak aan de Dode Zee en op loopafstand van de En-Gedi Oase waar verschillende zoetwaterpoelen en watervallen zijn. Genoeg dus om 2 dagen door te brengen.

Syndicate content